فارسی
English
Turkish
اهمیت آنتی ویروس شبکه و نحوه عملکرد آن
در این مقاله می خواهیم درباره آنتی ویروس شبکه صحبت کنیم. چیزی که اگر نباشد ممکن است امنیت شبکه تا حد زیادی به خطر بیفتد. همه ما می دانیم که چقدر امنیت شبکه مهم است و تمامی اقدامات لازم باید برای آن انجام بشود. هرچقدر هم که شبکه ما امن باشد، باز هم امکان آن وجود دارد که شبکه ما مورد حمله ویروس ها، Worm ها، بدافزار ها و … قرار بگیرد. پس برای این موضوع باید چاره ای بیندیشیم که این چاره نصب آنتی ویروس تحت شبکه می باشد. به احتمال زیاد با واژه آنتی ویروس آَشنا هستید و می دانید که آنتی ویروس ها معمولا چه کاربرد هایی دارند اما شاید نمی دانستید که آنتی ویروس شبکه با آنتی ویروس خانگی کمی فرق دارد. در اینجا به تفاوت های این دو آنتی ویروس هم خواهیم پرداخت و به طور کلی آنتی ویروس شبکه را بررسی خواهیم کرد.
آنتی ویروس شبکه در واقع یک نرم افزار حفاظتی برای امور مختلف پشتیبانی شبکه می باشد. این آنتی ویروس هم کار های بک آپ گیری شبکه را انجام می دهد(که درباره آن در مقالات قبلی توضیح داده ایم) و و هم ماژول های امنیتی شبکه را فراهم می کند که شبکه را در برابر خطر Malware ها، Worm ها، Spyware ها، تروجان ها و نرم افزار های مخرب دیگر حفظ کند. در واقع این آنتی ویروس ها کاری به جز محافظت و نگهداری شبکه ندارند و هر کاری که انجام می دهند در راستای این است که امنیت شبکه را فراهم کنند. می بینید که کار این نرم افزار ها فرق چندانی با آنتی ویروس های خانگی ندارد اما به هر حال این دو مفهوم، دو مفهوم متفاوت از یکدیگر هستند که قبل از اینکه به فرق آن ها بپردازیم، می خواهیم عملکرد “آنتی ویروس شبکه” را بررسی کنیم.
عملکرد آنتی ویروس شبکه به چه صورتی می باشد؟
مراحل عملکرد آنتی ویروس شبکه به این صورت می باشد:
1- فایل اجرایی اول ازهمه توسط آنتی ویروس دریافت می شود.
2- فایل اسکن می شود تا آنتی ویروس بررسی کند که آیا فایل مخرب و یا سالم است.
3- اگر فایل مخرب بود، به لیست سیاه منتقل می شود تا اقدامات لازم روی آن انجام بگیرد.
4- اگر فایل مخرب نبود و سالم بود، برای سامانه های پیشگیری و تشخیص نفوذ ارسال می شود.
5- اگر هیچ نشانه یا مورد مشکوکی از فایل هم شناسایی نشد، فایل در اختیار کاربر قرار می گیرد.
گاهی وقت ها ممکن است که شناسایی شود فایل مورد نظر کد های مخرب دارد. در این صورت مکانیز های دفاعی فعال می شوند تا فایل مشکوک برای بررسی بیشتر به Sand Box منتقل شود. در این صورت مدیر شبکه در بخش خدمات پشتیبانی شبکه و سخت افزار می تواند فایل را بررسی کند و اگر دید که مورد خطرناکی در آن وجود ندارد، می تواند آن را از این Sand Box خارج کند و به لیست سفید انتقال بدهد. اما اگر فایل مشکوک باشد، به شرکت تولید کننده آنتی ویروس فرستاده می شود که دقیق تر آن را بررسی کنند. بعد از اینکه بررسی های لازم توسط شرکت انجام شد، فایل می تواند یا به لیست سفید، یا به لیست سیاه انتقال پیدا کند.
این آنتی ویروس شبکه، دارای یک دیتابیس قوی هستند که انواع بدافزار ها، تروجان یا اسب تروآ ها، کرم ها و … را در آن ها نگه داری می کنند. این موضوع باعث می شود که اگر فایلی مشابه این موارد مشاهده شد، تشخیص به سرعت انجام شود و مورد مشکوک شناسایی شود. این دیتابیس همیشه در حال بروزرسانی و آپدیت است و از طریق پشتیبانی شبکه های کامپیوتری بروزرسانی می شود تا تشخیص های بهتر آینده صورت بگیرد.
انواع آنتی ویروس های تحت شبکه
شاید لازم نباشد که انواع آنتی ویروس شبکه را به شما معرفی کنیم. یکی از همین آنتی ویروس ها هم می تواند کار شما را راه بیندازد. اما بد نیست با یک سری از بهترین آنتی ویروس های شبکه آشنا بشوید و تصمیم بگیرید که از کدام استفاده کنید. چند نمونه از این آنتی ویروس ها عبارتند از:
ESET PROTECT Entry with ESET PROTECT Cloud
CrowdStrike Falcon Pro
Cybereason Enterprise
Avast Business Antivirus Pro Plus
Cisco Secure endpoint Essentials
Elastic Security
Avira AV-Comparatives Awards 2020
Malware bytes EDR
BitDefender GravityZone Elite
Kaspersky Endpoint Security for Business – Select
هر کدام از این آنتی ویروس ها می توانند بهترین انتخاب برای آنتی ویروس شبکه باشند. با اینکه هر کدام از این آنتی ویروس ها امکانات مختلف و متفاوت از یکدیگر دارند، هدف همه آن ها تامین امنیت شبکه می باشد و معمولا کارکرد های یکسانی دارند.
تفاوت آنتی ویروس شبکه و آنتی ویروس خانگی چیست؟
تمامی آنتی ویروس ها در دو نسخه عرضه می شوند. یکی از آن ها ‘آنتی ویروس شبکه’ است و دیگری آنتی ویروس خانگی می باشد. آنتی ویروس خانگی همان نرم افزار هایی هستند که روی سیستم های شخصی یا لپ تاپ های ما نصب می شوند که از امنیت سیستم ما محافظت کنند. آنتی ویروس های خانگی معمولا تک کاربری هستند. به این معنی که صرفا صاحب یا مدیر سیستم روی عملکرد آن ها نظارت دارد و این آنتی ویروس ها، نسخه ساده تر آنتی ویروس های شبکه می باشند. آنتی ویروس های شبکه اما مجهز به امکانات بیشتری هستند و پیشرفته تر از آنتی ویروس های دیگر به حساب می آیند. تعداد کاربران این نوع آنتی ویروس ها ممکن است به ده ها یا صد ها کاربر برسد. معمولا از این نوع آنتی ویروس ها در سازمان ها و شرکت های بزرگ استفاده می کنند که همه بتوانند به عملکرد آن ها نظارت کنند.
پس آنتی ویروس شبکه تفاوت هایی را با آنتی ویروس های خانگی دارند. به یک سری از این تفاوت ها اشاره کردیم اما چند مورد مهم دیگر هم مانده است که بگوییم تا شما به طور کلی مفهوم تفاوت آنتی ویروس شبکه با آنتی ویروس خانگی را متوجه شوید. این ویژگی های آنتی ویروس های تحت شبکه عبارتند از:
- شناسایی ویروس های با روش مدیریت متمرکز
- قابلیت توعه پذیری بسیار بالا
- داشبورد مدیریتی و متمرکز
- هماهنگ بودن با سیستم عامل تمامی سرور ها
- مجهز به مکانیزم دفاعی کاربردی و یکپارچه
- کنترل همیشگی تمامی ارتباطات و ترافیک شبکه
- عدم ایجاد خلل در کار کاربران شبکه
اهمیت استفاده از آنتیویروس در شبکههای سازمانی
شبکههای سازمانی به دلیل حجم بالای دادهها، تنوع دستگاههای متصل، و اهمیت اطلاعات ذخیرهشده، در معرض تهدیدات جدی سایبری قرار دارند. استفاده از آنتیویروس شبکه یک اقدام ضروری برای حفظ امنیت و پایداری این شبکهها است. در ادامه، دلایل اهمیت این ابزار را بررسی میکنیم:
1. جلوگیری از نفوذ بدافزارها
ویروسها و بدافزارها میتوانند از طریق ایمیلهای مخرب، دانلودهای ناامن، یا دستگاههای آلوده وارد شبکه شوند. این تهدیدات ممکن است به دادههای حیاتی سازمان آسیب برسانند یا آنها را رمزگذاری کنند (حملات باجافزار).
2. محافظت از دادههای حساس
سازمانها اغلب اطلاعات حساسی مانند اطلاعات مشتریان، قراردادها، و پروژههای در حال توسعه را ذخیره میکنند. نفوذ به شبکه میتواند به سرقت یا افشای این اطلاعات منجر شود، که عواقب حقوقی و مالی جبرانناپذیری دارد.
3. حفظ عملکرد پایدار شبکه
حملات بدافزاری میتوانند منابع سرور و پهنای باند شبکه را مصرف کنند، که این موضوع باعث کاهش سرعت، قطعی خدمات، و اختلال در عملکرد سیستمهای حیاتی میشود.
4. شناسایی و مقابله با تهدیدات جدید
آنتیویروسهای شبکه با بهروزرسانیهای مداوم، قادر به شناسایی و مقابله با تهدیدات جدید و پیچیده هستند. این قابلیت برای مقابله با حملات روز صفر (Zero-day Attacks) بسیار حیاتی است.
5. مدیریت متمرکز و پیشگیری از گسترش ویروسها
یکی از مزایای آنتیویروس شبکه، امکان مدیریت متمرکز است. این ویژگی به مدیران شبکه اجازه میدهد تا تمام دستگاههای متصل را از طریق یک پنل مرکزی پایش و محافظت کنند و از گسترش تهدیدات جلوگیری کنند.
6. کاهش هزینههای ناشی از حملات سایبری
هزینههای ناشی از حملات سایبری، شامل بازیابی دادهها، توقف عملیات، و خسارتهای مالی، بسیار بالا است. استفاده از آنتیویروس، یک راهکار اقتصادی برای پیشگیری از این هزینهها است.
بررسی ویژگیهای کلیدی آنتیویروس شبکه
آنتیویروسهای شبکه برای حفاظت از زیرساختهای پیچیده و گسترده سازمانها طراحی شدهاند. این ابزارها علاوه بر ویژگیهای پایهای، امکانات پیشرفتهای برای مدیریت و امنیت شبکه ارائه میدهند. در ادامه، ویژگیهای کلیدی آنتیویروسهای شبکه بررسی میشود:
1. اسکن بلادرنگ (Real-Time Scanning)
- عملکرد:
آنتیویروسهای شبکه بهصورت لحظهای تمامی فایلها، برنامهها و ترافیک شبکه را بررسی میکنند تا هرگونه تهدید شناسایی و متوقف شود. - مزیت:
جلوگیری از اجرای بدافزارها پیش از آسیبرساندن به شبکه. - کاربرد:
محافظت از دستگاههای متصل به شبکه در برابر ویروسها، بدافزارها و فایلهای مخرب.
2. مدیریت مرکزی کاربران و دستگاهها
- عملکرد:
امکان مدیریت و نظارت بر تمامی دستگاههای متصل به شبکه از طریق یک کنسول مرکزی. - مزیت:
تسهیل مدیریت امنیت در شبکههای بزرگ با تعداد زیادی کاربر و دستگاه. - کاربرد:
ارائه گزارشهای جامع از وضعیت امنیتی شبکه و اجرای تنظیمات امنیتی بهصورت متمرکز.
3. پشتیبانی از فایروال و جلوگیری از نفوذ (Intrusion Prevention)
- عملکرد:
ترکیب آنتیویروس با فایروال داخلی برای مسدودسازی ترافیک مشکوک و جلوگیری از دسترسیهای غیرمجاز. - مزیت:
جلوگیری از نفوذ هکرها و حملات سایبری به شبکه. - کاربرد:
محافظت از شبکه در برابر تهدیدات خارجی مانند حملات DDoS و ورود غیرمجاز.
4. بهروزرسانی خودکار و سریع
- عملکرد:
آنتیویروس شبکه بهطور خودکار پایگاه داده خود را با جدیدترین اطلاعات در مورد ویروسها و بدافزارها بهروز میکند. - مزیت:
شناسایی تهدیدات جدید و مقابله با حملات روز صفر (Zero-day Attacks). - کاربرد:
افزایش ضریب امنیت شبکه در برابر تهدیدات سایبری نوظهور.
- خیر، آنتیویروسهای رایگان معمولاً قابلیتهای مدیریت مرکزی و محافظت پیشرفته را ندارند.
معمولاً بهروزرسانیها بهصورت خودکار از طریق سرور مرکزی انجام میشوند.
Bitdefender GravityZone و Kaspersky گزینههای مناسبی برای شبکههای کوچک هستند.
